Ik weet niet waar de Grote Man Hierboven met zijn gedachten was toen hij het zilvervisje schiep.
Misschien was het al laat op de zaterdag.
Op de meest onverwachte momenten schieten ze bij Doornroosje thuis tevoorschijn en kronkelen ze in razend tempo de schaduw in.
Ze schijnen een voorkeur te hebben voor mijn favoriete materialen, namelijk papier en oud hout.
De meest traumatische ervaring met Het Zilvervisje heb ik opgelopen toen wij onze huidige residentie betrokken en ik nog op een matras op de grond sliep.
Ik werd wakker van gekriebel in mijn oog, richtte mij op, waarna er een op mijn dekbed viel en richting plooien vluchtte.
Twee jaar later stap ik nog steeds mijn bed niet in, zonder eerst uitvoerig mijn dekbed en kussen te hebben uitgeklopt.
Gisteravond ontwaardde ik een telg van het satansgebroed op het oude houten tafeltje dat ik ooit van mijn tante kreeg.
Tussen de potjes creme, flessen shampoo en doucheschuim.
Het ergste gebeurde toen ik hem met een pot gel tot stof trachtte te pletten.
(Nou ja goed. Het ergste zou natuurlijk zijn geweest als ik hem geplet had en hij zich met pot gel en al vrolijk weer op zou richten en mijn richting op zou kruipen. U kent die reclame wel van die vrouw, die spin en dat pak sap. De gruwel!)
Hij ontvluchtte.
En iedereen weet dat het enige dat erger is dan een zichtbaar zilvervisje, een onzichtbaar zilvervisje is.
Waar issie?!
WAAR?!
*Score 7 op een schaal van 1 t/m 10, met op 1 Statistiek/ Methodologie (klik maar niet) en op 10 Neefje.
Laatste reacties